FIFO kapama
FIFO kapama, hangi faturayı kapattığı belirtilmemiş bir ödemeyi en eski açık faturadan başlayarak sırayla mahsup etme kuralıdır. Tutar yettiği sürece faturalar tarih sırasıyla kapanır, yetmediği yerde fatura kısmen açık kalır.
FIFO kapama, cari hesap eşleştirmesinin en yaygın varsayılan kuralıdır ve ihtiyaç duyulmasının sebebi basittir: gelen ödemelerin büyük bölümü hangi faturaya ait olduğunu söylemez. Havale açıklaması boştur, dekonta yalnızca firma unvanı yazılmıştır ya da tek bir transfer birkaç ayın faturalarını birlikte kapatmaktadır. Böyle bir durumda ödemeyi bir yere yazmak gerekir ve en savunulabilir sıra, en eski açık faturadan başlamaktır. Kural hem alacak tarafında tahsilatı faturalara dağıtırken hem de borç tarafında yaptığınız ödemenin tedarikçi ekstresinde hangi satırları kapattığını tahmin ederken kullanılır. Fatura numarası açıklamada geçiyorsa FIFO'ya hiç gerek yoktur: faturaya özel kapama her zaman daha güçlüdür. Kural yalnız bir sıralama tercihi değil, aynı zamanda bir kayıt disiplinidir: hangi ödemenin hangi faturaya hangi kuralla yazıldığı saklanmazsa, aynı hesap bir ay sonra bambaşka bir sonuç üretir. Ödemenin geldiği yol da bu tabloyu değiştirmez; ekstre dosya olarak yüklense de, sistemin sunduğu doğrudan bağlantıdan gelse de açıklama alanı boşsa sıralama kuralına ihtiyaç duyulur.
Mutabakatta FIFO'nun rolü, bakiyeyi değil satırları belirlemesidir. Aynı ödeme setiyle çalışan iki taraf, farklı sıralama kuralları kullandığında toplam bakiyede anlaşıp satır dökümünde anlaşamaz. Sizin FIFO'nuz 40.000 TL'lik en eski faturayı kapatırken, karşı taraf aynı tahsilatı kendi sisteminde en yakın tutarlı faturaya yazmış olabilir. Bakiye tuttuğu için mutabakat tamam sanılır; oysa yaşlandırma raporu, gecikme faizi hesabı ve hangi faturanın hâlâ açık olduğu sorusu iki tarafta farklı cevap verir. iFinances FIFO'yu, faturaya özel kapamayı, kısmi ödeme bölmesini ve toplu ödeme dağıtımını birlikte kullanır; hangi kuralla eşleştiğini her satırın yanına gerekçe olarak yazar ve nihai kararı kullanıcıya bırakır. Bu yüzden mutabakat konuşması bakiye üzerinden değil, açık kalemler listesi üzerinden yürütülmelidir.
En sık karıştırılan iki nokta şudur. Birincisi, FIFO bir muhasebe kaydı değil, bir tahsis varsayımıdır: defterde denkleştirme yapılana kadar hiçbir şeyi kesinleştirmez ve karşı tarafı bağlamaz. İkincisi, FIFO ile denkleştirme aynı şey değildir. Denkleştirme, ERP içinde açık kalemleri birbirine bağlayıp kapatan bir işlemdir; FIFO ise o bağı kurarken hangi sıranın izleneceğini söyleyen kuraldır. Ayrıca FIFO her zaman doğru cevap değildir: itirazlı bir fatura, iade faturasıyla mahsuplaşan bir kalem ya da tevkifatlı bir belge, tarih sırası yüzünden yanlış faturaya yazılırsa gerçekte kapanmış bir fatura açık, açık bir fatura kapanmış görünür. Bu yüzden FIFO sonucu bir öneridir; kanıt değildir. Uygulamada en sağlıklı yöntem, FIFO'yu yalnızca referanssız ödemeler için varsayılan bırakmak, fatura numarası, sipariş referansı ya da tutar birebir eşleşmesi varsa o kanıtı tercih etmektir.
Örnek
Rakamlar örnektir. Bir müşterinizin üç açık faturası var: 12 Mayıs tarihli 40.000 TL, 3 Haziran tarihli 65.000 TL ve 19 Haziran tarihli 25.000 TL. 2 Temmuz'da açıklaması boş 100.000 TL'lik bir havale geliyor. FIFO kuralıyla önce 12 Mayıs faturası tamamen kapanır, kalan 60.000 TL 3 Haziran faturasına yazılır ve bu faturadan 5.000 TL'lik bir bakiye kalemi açık kalır; 19 Haziran faturası hiç etkilenmez. Müşteri aynı havaleyi kendi kayıtlarında bambaşka dağıtmış olabilir: 65.000 ve 25.000 TL'lik faturaları tam kapatmış, kalan 10.000 TL'yi de 12 Mayıs tarihli faturaya kısmi olarak yazmış olabilir. Toplam borç iki tarafta da 30.000 TL'dir, ama açık faturalar listesi tutmaz: sizde 5.000 ve 25.000 TL'lik iki satır açıkken, müşteride 30.000 TL'lik tek bir açık kalan vardır. Fark, ödemenin hangi faturaya yazıldığını konuşmadan çözülemez.
Eşleştirme
30 dakika. Kendi verinizle.
Canlı demo. Hiçbir taahhüt yok.
- Canlı demo — slayt değil, sistem
- Hazırlık yok, anında gösterim
- Size özel fiyat teklifi e-postanızda